Tünel

30 Mart 2011 Çarşamba

KAPADIM GÖZÜMÜ HADİ İSTANBUL!

  Ben bu ışınlanma olayına taktım! Takktımm! Benim yaşam tarzıma bu gerekiyor yahu.Olmuyor başka türlü.Nasılsa biryere ait hissetmiyorum kendimi.Nasılsa adaptasyon sorunum yok.Nereye gidiyorsam hoop orası benim memleketim oluveriyor.(yurtdışı hariç.orayı tövvbe sahiplenmem) Yıllardır orada yaşıyorum havasında takılıyorum madem.Sen kazan ben kepçe.oooh miss.( bu arada doğru söyledim umarım.) Evet bu ışınlanma tam bana göre.Gözümü kapatayım açtığımda olmak istediğim yerde olayım.Nasıl rüyada istediğimiz yerde istediğimiz kişilerle istediğimiz şekilde olabiliyoruz,(ben ki denizler üzerinde yürüdüm,uçan halılarda şehir turları attım,mısırda piramitlerin içinde yoğurt mayaladım,Nietzche'yle kafa patlattım! Biraz sıkıcıydı itiraf etmem gerek.Çok başına buyruk herif ama bi bildiği var.) gerçek hayatta da çok uzak bi ihtimal olmasa gerek.Ah şu japonlar belki buna çalışıyorlardı tusunami vurmayaydı iyiydi :(
 
  Tamammm.Anlaşıldığı üzere bi şehir turu daha yapıp gayet mesut,bahtiyar hatta fazla bahtiyar dönmüş bulunmaktayım.Rüyada mıyım değil miyim henüz anlayamadım.Umduklarımı da buldum.ummadıklarımı da.İnsanlarda gözlemleyip güldüğüm,dalga geçtiğim ne varsa başıma geldi.Büyük konuştuklarım zaten burnumun dibinde o ayrıı! E nolucak.Bu seferde kendi halime gülmeye başladım.inceden kendime takılmaya başladım.Siz siz olun.Hani bazen öyle ota boka takılıyoruz ya.Bi yerde olur ya başımıza gelir hani.o bi küpe kalsın be ya.Nerden geldik bu konuya ne diyodum ben.Heh! Yine muhteşem bir şehir,muhteşem arkadaşlıklar,muhteşem mekanlar,paylaşımlar..Biraz fazla şanslı bir insanım galiba.Yaşayanların,şanslarının farkında olmadığı şansı ben tadıyorum ve de farkındayım!
  Hattaaaaaa denize bakarken vapurda,nerdesin diye içimden geçirdiğim şeyi buldum.Daha nolsun! Şu ışınlanma olsun.Başka da bişi istemiyorum.(yani şimdilik)


  Hadi bai.

9 Mart 2011 Çarşamba

İKİ GENÇ BULUŞUR..

Ha hah! Başlıkla alakası yok.Konu bambaşka.
Hani bi ikilem vardır ya..(sabah sabah nerden aklıma düştüyse!) Canını yediğimin ikilemi!
Yapmak ya da yapamamak..Olmak ya da olamamak gibi..Hani biri kesindir.Gururludur.Bok sürdürmez hayatta.Diğeride bi o kadar eziktir.Hayatta bişeyi -ebilemez moddadır.Dur bak karmaşıklık çözülcek şimdi bi kavgayla.Aman yani örnekle..
İki kişi tartışmaya başlaar..
-Sen zaten onun gibi OLAMAZsın ki..
-Ben onun gibi niye olayım canım! OLMAM zaten ( bak nası gururlu)
-Ya tamam da istesende OLAMAZsın ki
-İstesem bal gibi olurumda.Öyle bi niyetim yok.OLMAM zaten!
-İyide OLAMAZsın diyorum ben de
-OLAMAM değill! OLMAMM!
-OLMAZSIN değil OLAMAZSIN!!
Bu atışma hararetlendikçe,hızlandıkça,kelimeler ağızda yuvarlanmaya başladıkça biri karıştırır,savunduğunun aksi diline dolanıverir.Ondan sonrada tartışmanın cılkı çıkar zaten.
Bu tartışma hiç sonuçlanmaz mesela.Bakış açıları farklıdır meselaa.Duruşları farklıdır meselaa.

[Örnek tamamen uydurma.Yaşandı mı? Ben tarafından mutlaka yaşanmıştır.Sanki herkes tarafında yaşanıp bi çileden çıkma modu olmuştur gibi hatta :)]

Haa yaşamışsındır,yaşayamamışsındır..Yaşamayacaksındır,yaşayamayacaksındır bilemem..
Ama bence olmaz meselaa :)

5 Mart 2011 Cumartesi

Anne beş dakka daha yeaaaaaaa

Bu aralar bi geçmiş merakı başladı bende.Eskiden oynadığımız oyunları soruyorum millete.'Yağlı kayış vardı hatırladınmıı hatırladınmıığ? valla oynasak haşlanmaya razıyım' diye.Eski şarkıları arıyorum youtube tan.Sanki herkes benim gibi hatırlayacak,heyecanlanacak.Olsun hop gönderiyorum bi link.Denedim daha boş çıkmadı.Alan memnun satan memnun olduk.Eskiden giydiğim kıyafetlere özenir oldum.(içlerine giremediğim için) Eskiden takıldığım insanları düşünür oldum.(sadece öylece bi düşündüm.facebooktan falan aramaya kalkmadım valla bak) Eski oturduğumuz evler,komşular..Eskiden güldüğüm şeyler,bi o kadar ağladığım şeyler..Neden tek derdinin,deli gibi oyun oynamak ve anneden bi saat daha izin koparabilmek olduğu günlere geri dönmek istemesin ki insan..Bi iki gün etkisinde gezicem gibi.En iyisi bi kitaba dadanmak.
O değil de hakkaten uzay ebesi bilmemiş,oynamamış o zevkten mahrum kalmış insanlar var lan.çoğüzücü!

Diyeceğim o ki;
Bir işe gir,
Bir odaya gir,
Bir mağazaya gir,
Ne bileyim git bir sinemaya gir.
Ama bir yaşına daha girme.

Deniz anası.

2 Mart 2011 Çarşamba

Zormuş beh!

Bu zamana kadar çook konuştum,anlattım,güldüm,güldürdüm hatta çizdim,resme döktüm ama yazmamıştım.Ne heyecanlıymış cidden..Blog u oluşturmak bile ayrı bir keyifti..Valla öyle bi giriş yaptım ki sanırsın ki böyyle devam eder,Deniz edebiyat parçalar.Yok öyle bişii.Konuşur gibi bişiler paylaşabilirim.Yazabilirim.Yerim imlayı,klavuzu.Okuyan alınır mı artıkk,kendinden birşey mi bulur,üzülür mü,güler mi,özenir mi bilemem! Bura benim sayfam herşey benim.Ahaha nasılda havaya girdim hemen..İyi oldu bu.Aferin.